Body Mass Index (wskaźnik masy ciała) to wartość wyliczana przez podzielenie masy ciała podanej w kilogramach przez kwadrat wysokości podanej w metrach.
Czyli np. mam 2m wzrostu, a ważę 90 kg.
Wykonuję więc działanie: 90/2x2 = 90/4 = 22,5
Co to znaczy? Otóż, obliczona wartość wskazuje, że nasza masa ciała mieści się w normie i naszemu zdrowiu, przynajmniej z powodu nad lub niedowagi nic nie zagraża.
Przedziały, w których ocenia się wartości BMI:
BMI poniżej 16,0 – wygłodzenie
BMI 16,0–16,99 – wychudzenie (spowodowane przez ciężką chorobę lub anoreksję)
BMI 17,0–18,49 – niedowaga
BMI 18,5–24,99 – wartość prawidłową
BMI 25,0–29,99 – nadwaga
BMI 30,0–34,99 – I stopień otyłości
BMI 35,0–39,99 – II stopień otyłości (otyłość kliniczna)
BMI równe lub większe od 40,0 – III stopień otyłości (otyłość skrajna)
BMI: wady i zalety
BMI pozwala ocenić wagę u osób w wieku między 25 a 65 rokiem życia. Nie powinny się tym wskaźnikiem sugerować jednak osoby, które trenują na siłowni lub uprawiają sport wiążący się z rozbudową tkanki mięśniowej. Jej ciężar będzie wówczas "imitował" w wyliczeniu domyślny tłuszcz, fałszując nasz wynik.
Poza obliczeniem BMI warto porównać także inne parametry naszego ciała, np. podczas rutynowego badania lekarskiego. O wiele częściej bowiem w społeczeństwie rozwiniętym zdarza się np. tzw. otyłość brzuszna, która nie ma nic wspólnego z całkowitą wagą ciała, a jednocześnie stanowi zagrożenie dla naszego zdrowia i życia.
